استارتاپ های ایران و جهاناستارتاپ های گردشگریاسلاید اصلیاکوسیستم ایران

راه و چاه توسعه استارتاپ‌های بلیت‌فروش

بلیت‌‌فروشی آنلاین

گفت‌وگو  با حامد ساجدی، نایب‌رئیس انجمن VC

استارتاپ‌های فعال در حوزه بلیت‌‌فروشی آنلاین مثل همه استارتاپ‌ها باید برخی نکات حیاتی در کسب‌و‌کارشان را رعایت کنند تا در مسیر توسعه قرار بگیرند. این نکات مطرح شده حاصل سالیان سال تجربه فعالیت در اکوسیستم استارتاپی است که می‌تواند چراغ راه فعالان استارتاپی در این حوزه باشد.

دکتر حامد ساجدی، ۴۶ ساله و دانش‌آموخته دکترای الکترونیک و هیئت‌علمی دانشگاه و صاحب سه اختراع و مقالات متعدد در مجلات معتبر داخلی و خارجی است. او از ابتدای سال ۹۱، مدیرعامل شرکت شناسا به‌عنوان vc گروه مالی پاسارگاد است که شتاب‌دهنده تریگ‌اپ و پلتفرم جمع سپاری مالی را نیز در زیرمجموعه خود دارد موسس شرکت طنین‌پرداز، یک شرکت دانش­‌بنیان در حوزه توان‌بخشی شنوایی است.

این فعال حوزه نوآوری و استارتاپ همچنین به‌عنوان عضو هیئت‌مدیره صندوق توسعه زیست­‌فناوری کشور، نایب‌رئیس انجمن VC و نایب‌رئیس هیئت‌مدیره اتحادیه انجمن‌­های نوآوری و کارآفرینی کشور فعالیت دارد. او به بازار مطلوب توسعه استارتاپ‌ها در حوزه بلیت‌‌فروشی آنلاین اشاره می‌کند و تاکید دارد که در این مسیر باید استارتاپ‌ها از برخی خطاهای رایج در اکوسیستم استارتاپی برحذر باشند.

با توجه به استقبال بالای قشر تحصیلکرده و جوان جامعه به سمت راه‌اندازی استارتاپ‌های مختلف، به نظرتان آیا ظرفیت اکوسیستم استارتاپی کشور به‌گونه‌ای هست که بتواند اشتغال گسترده‌ای برای این گروه از جوانان دانش‌آموخته ایجاد کند؟

علاوه بر همه اتفاقات خوبی که طی سال‌­های اخیر در اکوسیستم استارتاپی افتاده است، بدیهی است، همچنان ظرفیت‌­های خیلی جدی در حوزه سرویس‌­های آنلاین، پلتفرمی یا سکومحور وجود دارد. به عبارت دیگر، باوجود فعالیت­‌هایی که تا به امروز در این اکوسیستم انجام شده، هنوز فاصله زیادی تا اشباع‌شدن بازار وجود دارد که همین مسئله می‌­تواند فرصت خوبی برای رشد و اشتغال باشد. درواقع می‌توانیم این نگاه پلتفرمی را در کسب‌وکارهای سنتی هم به‌کار گیریم.

آنچه باید به آن توجه کرد این است که خیلی از این حوزه‌­ها، ظرافت­‌ها و پیچیدگی‌­های خاص خود را دارند که نگاه صرفا فناورانه منجر به موفقیت آن‌ها نمی‌شود، بنابراین لازم است ابزارهای فناورانه شناخته و از آن مهم‌­تر ظرافت‌­های آن حوزه کشف شود و فاکتورهای بحرانی آن، موردبررسی قرار گیرد تا به موفقیت دست پیدا کنیم.

وجود نمونه­‌های موفق جهانی و حتی ملی، این احساس را در جوان‌­ترها ایجاد می‌­کند که یک فرصت خوب و البته به‌ظاهر سهل برای راه‌اندازی استارتاپ‌ها وجود دارد. در حالی ­که باید در نظر داشت در خود کسب‌وکارها ظرافت‌های خاصی وجود دارد و زیرساخت‌­های هر کسب‌وکار نوپا هم ممکن است چالش‌­برانگیز باشد، بنابراین این طور نیست که هر تیم کم‌­سابقه و کم­‌تجربه‌­ای بتواند به حوزه استارتاپ‌ها ورود پیدا کند و انتظار موفقیت‌­­های مثال‌زدنی داشته باشد.

امروزه مثلا با شبکه‌­های اجتماعی روبه‌رو هستیم. خیلی از جوانان علاقه‌مند هستند که شبکه اجتماعی برای خود راه‌­اندازی کنند، اما آیا زیرساخت­‌های سخت‌­افزاری پشتیبان آن که درواقع یک سرویس قابل‌اعتماد و مطمئن داشته باشد، می‌­توانیم فراهم کنیم. بنابراین برای راه‌اندازی یک کسب­‌وکار موفق نباید تنها به‌ظاهر یک سرویس توجه کرد.

به نظرتان در حوزه بلیت فروشی آنلاین، ظرفیتی برای توسعه اکوسیستم های استارتاپی در ایران وجود دارد؟

گردشگری حوزه‌­ای است که خیلی جای کار و توسعه دارد و مردم کشور بسیار به این صنعت علاقه‌مندند. نبود اطلاعات کافی در مورد تنوع گردشگری و کمبود ابزارهای نوین برای بهره‌مندشدن از فرصت­‌های جدید گردشگری موجب شده است که یکسری روش‌‌ها و مسیرهای تکرارشده و غیرنوآورانه را در صنعت گردشگری تکرار کنیم. این در حالی است که اگر مردم بدانند که چه ظرفیت‌‌های دیگری در صنعت گردشگری وجود دارد و ابزار دسترسی به این ظرفیت‌ها ایجاد شود، احتمالا این حوزه خاص می­‌تواند جای رشد چشمگیری در اکوسیستم استارتاپی کشور داشته باشد.

در این راستا باید بدانیم که شناخت اکوسیستم هر حوزه کاری خیلی اهمیت دارد. ما در هر حوزه شغلی، بازیگران و ذی‌­نفعان متنوعی داریم. ذات تزریق راه‌حل نوآورانه به یک کسب‌وکار سنتی قابل‌ارتقا، موجب تغییر جدی در چهره آن سیستم می‌شود. پس باید این آمادگی را داشته باشیم که حرکت جدید در مسیر افزایش استارتاپ‌های فعال در حوزه بلیت‌‌فروشی آنلاین یکسری تلاطم و تغییر در فضای سکون و آرامش این بازار ایجاد کند که طبیعتا یکسری مخالفت‌­ها را هم با خود به همراه خواهد داشت. این اتفاق ممکن است با توسعه استارتاپ‌ها در حوزه‌های مختلف نیز ایجاد شود.

در مسیر توسعه اکوسیستم استارتاپی در حوزه بلیت‌‌فروشی آنلاین باید در نظر داشته باشیم که اگر ما تعاملات دانشی و کسب‌وکاری بین اجزای مختلف یک اکوسیستم را به‌درستی ندانیم و این دادوستدها وجود نداشته باشد، راهکاری که ارائه می‌کنیم نیز مناسب نخواهد بود.

نبود اطلاعات کافی در مورد تنوع گردشگری و کمبود ابزارهای نوین برای بهره‌مندشدن از فرصت­‌های جدید گردشگری موجب شده یکسری روش‌‌ها و مسیرهای تکرارشده و غیرنوآورانه را در صنعت گردشگری تکرار کنیم

نقش مراکز نوآوری را در حمایت از  استارتاپ‌های فعال در حوزه بلیت‌‌فروشی آنلاین و به‌طور کلی در حمایت از  اکوسیستم استارتاپی کشور ، چطور ارزیابی می­‌کنید؟

ما در موج اولی که در فضای استارتاپی داشتیم، خیلی وقت‌­ها یک فضای تشویق‌­کننده برای جوانان خوش‌­فکر و کارآفرین ایجاد کردیم که آن‌ها ایده‌­هایشان را مطرح کنند. همین باعث شد که جو گسترده و خوبی شکل گیرد. آنچه که به‌نوعی ناراحت­‌کننده بود این بود که خیلی اوقات، این جوانان راه‌حل­‌هایی برای حل مسائل ارائه می­‌کردند که حتی به فرض موفقیت در حل مسئله، به‌خاطر کوچک‌بودن مسئله انتخابی، بازدهی چندانی نداشت. مثلا گاهی بخش­‌هایی از کسب‌وکارهایی را هدف می‌گرفتند که حجم بازار زیادی نداشت، اما در مقابل، بخش‌­های دیگری که گردش مالی بزرگ­‌تری داشتند، مورد غفلت قرار می‌گرفت.

در این بین مراکز نوآوری که در کنار یک سازمان یا نهاد اقتصادی بزرگ شکل می­‌گیرند، باید هدایت‌­گر استارتاپ­‌ها باشند. درواقع باید ظرفیت‌­های توسعه اکوسیستم استارتاپی در حوزه‌های مختلف شناسایی شود تا استارتاپ‌ها  کمی هدفمندتر به آن حوزه‌ها ورود پیدا کنند.

درواقع به‌جای اینکه صرفا ایده‌­های مستقل استارتاپ­‌ها در مراکز نوآوری شنیده و تقویت شود، سرفصل­‌های موضوعی مختلف برای حل چالش‌های سازمان‌ها تعریف شود و پذیرش استارتاپ‌­ها و دریافت مشاوره در همین مسیر اتفاق بیفتد.

به عبارت دیگر، نوآوری درون­‌سازمانی را به نوآوری باز و برون­‌سازمانی توسعه دهیم. باید برای ارائه راه‌حل‌های نوآورانه به پتانسیل بی‌حدومرز جوانان خوش‌­فکر بها داده شود. با این رویکرد، مراکز نوآوری می­‌توانند هدایتگر استارتاپ­‌ها باشند و به تکمیل زنجیره ارزش کسب‌وکارهای اصلی هم کمک کنند.

در این میان، معضلی که هنوز در اکوسیستم استارتاپی ایران وجود دارد این است که راندهای بعدی سرمایه‌­گذاری تقویت نشده است. با توجه به اینکه بازار سرمایه ما هنوز آمادگی پذیرش این تعداد از استارتاپ‌­ها را ندارد، راه‌حل مناسب می‌تواند تقویت تقاضای ادغام و اکتساب توسط کسب‌وکارهای بزرگ‌­تر برای ورود استارتاپ­‌ها به زنجیره ارزش‌شان باشد. با این کار، کسب‌وکارها به‌جای اینکه با یک تیم حرفه‌ای درون‌­سازمانی به حل مسئله بپردازند، از طریق مراکز نوآوری­‌شان باید به جمع‌­آوری ایده‌­های مختلف و خلاقانه از تیم‌­های مختلف برون­‌سازمانی بپردازند. به عبارت دیگر باید مفهوم نوآوری باز را عملیاتی کنیم.

مطالب مرتبط را بخوانید: 

«فلایتیو در سفر» راه افتاد
می‌خواهیم برند بزرگ بازار گردشگری باشیم
آینده از آن استارتاپ‌های ارزآور است

در شرایطی که بخش بزرگی از اقتصاد ما همچنان دولتی است و بسیاری از اهرم‌­های پیشبرد توسعه اقتصادی در نزد دولت است، در این شرایط اینکه به دولت بگوییم بهتر است برای شتاب توسعه کسب‌وکارها خود را کنار بکشد و حضور مداخله مستقیم کم‌رنگ‌تری داشته باشد، اصلا خواسته غیرمنطقی نیست. درواقع دولت باید به وظیفه اصلی‌اش که تسهیل کردن شرایط کسب‌وکار است بپردازد، اما آنچه که نباید مغفول بماند این است که هر مجموعه‌­ای با هر فعالیت توسعه‌­ای، نشانه­‌هایی از ژن آن نهاد در هر فعالیتش پایدار خواهد بود. به عبارت دیگر، از دل هر سازمانی، معلوم است که چه چیزهایی می‌­تواند متولد شود.

اگر ما درباره ضرورت یک فضای نوآورانه جدید در فضای کسب‌وکار صحبت می­‌کنیم، در این شرایط اگر سازمانی بخواهد با همان ژن‌های یک سیستم دولتی فعالیت و به آن بسنده کند، نباید انتظار داشت که اتفاق ویژه‌­ای در آن سازمان بیفتد، بنابراین دولت باید فرایند توسعه کسب‌وکارهای نوپا را تسهیل کند و مراقب باشد که ژن دولتی به کسب‌وکارهای استارتاپی وارد نشود، زیرا ژن فعالیت استارتاپی باید جسور، بی‌پروا و بی‌­حدومرز باشد.

گفت‌وگو: مریم طالبیبلیت‌‌فروشی آنلاین

دیدگاهتان را بنویسید